Vending 48 : พบเจอกันอย่างไม่เป็นทางการ


       โคนี่ออกมาจากคฤหาสน์แต่เช้ากำลังไปทำงาน เขาเดินผ่านถนนสายหลักของเมืองพร้อมกับเดินดูผู้คนที่เดินไปมา ระหว่างทางนั้นเองเขาสะดุดเห็นผู้ชายกลุ่มหนึ่งกำลังยืนรายล้อมหญิงสาวในชุดและกระโปรงสีขาวบริสุทธ์สวมหมวก Pinic Hat โคนี่มองดูเธอจากด้านข้างและคิดในใจ ว้าว ! มีผู้หญิงแจ่มขนาดนี้อยู่ในเมืองนี้ด้วยหรือเนี่ย ไม่น่าเชื่อเลย เจ้าพวกนั้นคงพยายามตะล่อมจีบอยู่เป็นแน่ ดูคล้ายดอกฟ้ากับเหล่าหมาวัดอย่างไงก็ไม่รู้ ไปทำงานดีกว่าเรา โคนี่เดินได้แค่สองก้าวก็ต้องหยุดชะงักและหันมามองหญิงสาวคนดังกล่าวอย่างตั้งใจ

       ว่าไงจ๊ะ คนสวยรู้หรือเปล่าว่าเธอนั้นช่างงามจริง ๆ เหมือนกับเจ้าหญิงเลยละ ไม่ทราบว่าพอมีเวลาว่างไปหาอะไรทานแถวดีไหม พวกพี่จะเป็นเจ้ามือเองนะ ชายหนุ่มคนหนึ่งพยายามพูดหว่านล้อมให้หญิงสาวคนนี้ไปกับพวกเขา แล้วเพื่อนอีกคนหนึ่งพูดเสริม แหม ไม่ต้องกลัวหรอกนะสาวน้อยเราไม่ทำอะไรเธอเพียงแต่เออ เขาถึงกับหุบปากเงียบทันทีเพราะโคนี่มายืนจ้องเขม่งอยู่หลังหญิงสาวคนนี้ กลุ่มผู้ชายต่างกลืนน้ำลายเมื่อเจอแววตาที่เหมือนจ้องจะกินเนื้อของโคนี่ สักพักหนึ่งต่างฝ่ายต่างรีบเดินหนีไปทันที หญิงสาวประหลาดใจทำไมคนพวกนั้นถึงทำหน้าแตกตื่นและรีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว เธอจึงหันหลังไปดูว่ามีอะไรกันแน่ เมื่อหันมาแล้วก็พบเจอกับโคนี่ อ้าว ท่านประธานโคนี่เองหรือ

       โคนี่ถึงกับตะลึงเพราะคนที่อยู่ต่อหน้าเขาก็คือเจ้าหญิงโรสนั้นเอง เขาถึงกับอ้าปากค้าง อะอะเจ้าหญิง โรสรีบใช้มือข้างหนึ่งปิดปากโคนี่และใช้อีกมือจู่ปากเอาไว้ เงียบหน่อยสิท่านประธานโคนี่เราแอบหนีออกมาจากพระราชวังอยู่ หากมีใครรู้เข้าย่อมไม่ดีแน่ ขอร้องละ โคนี่พริบตาเป็นการตอบตกลงแล้วโรสเอามือออกจากปากของเขา โคนี่กระซิบกระซาบเบา ๆ ฝ่าบาททรงออกมาแบบนี้โดยไม่มีทหารองค์รักมันอันตรายนะพะย่ะคะ แล้วมีใครรู้เรื่องนี้หรือเปล่าพะย่ะคะ โรสใช้นิ้วแตะที่แก้มพร้อมทำท่าครุ่นคิด อืมก่อนออกมานี้เราบอกกับนางสนมหน้าห้องแล้วนะ คิดว่าเธอคงเอาเรื่องนี้ไปบอกท่านดรูดกับท่านไรม์แล้วมั้ง เอาเถอะอย่างไงเราก็ไม่ได้คิดออกไปไกลกว่านี้หรอกนะท่านประธานโคนี่ จริงสิ เราพึ่งออกมาจากพระราชวังเป็นครั้งแรกอย่างไงขอให้ท่านช่วยเป็นคนพาเราเดินชมเมืองนี้ได้หรือเปล่า โคนี่รีบไปทำงานแต่การที่ปฏิเสธเจ้าหญิงโรสมันก็ดูกระไรอยู่และหากเกิดอะไรขึ้นกับเธอย่อมมีผลร้ายแรงตามมาแน่ เออเป็นไปตามพระประสงค์พะย่ะคเจ้าหญิงโรส

       โรสยิ้มด้วยความยินดี ขอบใจท่านประธานโคนี่มากที่สละเวลาอันมีค่ากับการเห็นแก่ใจตัวเองของเราแบบนี้ ถ้าเช่นนั้นเราไปกันเลยดีกว่าท่านประธานโคนี่ ไม่ทันที่โคนี่จะให้คำแนะนำสถานที่โรสก็เดินนำหน้าไปเสียแล้ว โคนี่ได้แต่ยืนงงและบ่นในใจ อะไรกันเนี่ย เกิดอะไรขึ้นทำไมจู่ ๆ เจ้าหญิงโรสถึงออกมาจากปราสาทแบบนี้ ถ้าพวกเนซัสรู้เข้าไม่ดีแน่ ทางที่นี้ค่อยประกบพระองค์เอาไว้ตลอดเวลาดีกว่า จริงสิแล้วปานนี้พวกในปราสาทจะวุ่นวายขนาดไหนน้า แต่ภายในปราสาทเวลานี้กลับไม่ได้วุ่นวายเหมือนอย่างที่โคนี่คิด กลับเงียบสงบอย่างเช่นทุกวัน เหล่าขุนนางต่างเดินเข้าเดินออกราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่มีเพียงอยู่ส่วนเดียวของปราสาทที่ดูร้อนรุ่มมากกว่าส่วนอื่น ๆ นั้นก็คือห้องทำงานของดรูดนั้นเอง ภายในห้องมีไรม์และนางสนม บรรยากาศตึงเครียดอย่างมากจนนางสมนแทบทำอะไรไม่ถูกและเตรียมใจพร้อมกับโทษจากดรูด

       ดรูดมีสีหน้าเคร่งเครียดเอามือข้างหนึ่งกุมขมับเอาไว้พร้อมใช้ความคิดว่าจะตามหาโรสที่ไหนดี ถึงพยายามซิบติดต่อแต่โรสเป็นเชื้อพระวงค์ระดับสูง การซิบเข้าหาเธอต้องได้รับการอนุญาติจากตัวโรสเสียก่อนจึงจะทำการซิบได้ ไรม์เห็นดรูดมีสีหน้าเคร่งเครียดจึงเดินเข้าไปหาที่โต๊ะทำงาน ไม่เอาน่าดรูดคิดมากไปก็เท่านั้น ดรูดหันมาจ้องเขม่งไรม์ บอกให้ข้าไม่คิดมาก จะให้ข้าทำอย่างนั้นได้อย่างไงกัน เวลานี้กษัตริย์คาเทโฟเลอทรงประชวรหนัก องค์รัชทายาทก็ยังไม่ได้แต่งตั้ง ซ้ำเจ้าหญิงโรสผู้สำเร็จราชการก็ทรงหายไปไหนก็ไม่รู้แบบนี้จะไม่ให้ข้าซีเรียสได้อย่างไงกัน หรือว่าท่านไม่ได้เป็นห่วงตัวองค์หญิงเลยท่านไรม์ !

       ไรม์เดินไปยืนที่หน้าต่างและมองดูข้างนอก ข้ามีความเป็นห่วงเจ้าหญิงโรสพอ ๆ กับท่านนั้นแหละ ว่าแต่ท่านไม่คิดถึงเหตุผลที่ว่าทำไมเจ้าหญิงโรสถึงทรงแอบหนีออกไปข้างนอกคนเดียวเช่นนี้ ดรูดนิ่งเงียบเพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ไรม์แสดงความคิดเห็นต่อ ข้าคิดว่าพระองค์ทรงต้องการค้นหาอะไรบ้างอย่างเป็นแน่ ภายหลังจากเข้าเฝ้าฝ่าบาทคาเทโฟเลอ เจ้าหญิงโรสทรงมีพระพักษ์ที่แจ่มใสเหมือนเดิมตามคำบอกเล่าของนางสนม วันนี้เราก็ปล่อยให้พระองค์ทรงทำตามพระทัยซักวันหนึ่งจะเป็นไรไป อีกอย่างข้าได้ให้คนที่ไว้ใจออกค้นหาแล้วคาดว่าอีกไม่นานคงจะทราบข่าว หลังจากนั้นก็ค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน ดรูดไม่ได้ขัดแย้งกับความคิดของไรม์ แม้ตัวเขาจะกังวลเรื่องที่หากเหล่าพระชายารู้ว่าโรสอยู่ภายนอกปราสาทอาจคิดปองร้ายเธอก็เป็นได้ แต่อีกใจหนึ่งเขาอยากจะโรสได้พักผ่อนตามที่ใจตัวเองคิดบ้าง หลังจากแบกรับเรื่องต่าง ๆ นับตั้งแต่คาเทโฟเลอล้มป่วย ดรูดจึงได้แต่ภาวนาเท่านั้นว่าขออย่าได้เกิดอะไรขึ้นโรส ว่าแต่ท่านคิดว่าตอนนี้เจ้าหญิงโรสกำลังทำอะไรอยู่ ไรม์ยืนครุ่นคิดแล้วหันมาตอบ ไม่รู้สิ ที่แน่พระองค์คงไม่ได้ทรงไปออกเดทกับหนุ่มที่ไหนแน่ ๆ คำตอบของไรม์ทำเอาดรูดหน้าเซ็งขึ้นมาทันที

       ณ คาเฟ่แห่งหนึ่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง โรสใช้ส้อมจิ้มเค๊กช็อกโกแล็คราดหน้าด้วยครีม เธอจิ้มแล้วเอาเข้าปากพร้อมกับลิ้มรสชาติ อืม ! ว้าว ! ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าจะมีของอร่อยแบบนี้ในเมืองที่เราอยู่มาตั้งแต่เด็กแบบนี้ ซื้อเอาไว้ไปฝากท่านดรูดกับท่านไรม์ดีกว่า เออ ขอโทษนะคะขอเค๊กแบบนี้ใส่กล่องสองกล่องนะคะ โรสหันไปบอกสาวเสิร์ฟในร้าน ซึ่งทำเอาโคนี่กำลังชกน้ำชาดื่มถึงกับประหลาดใจอย่างแรง ภาพลักษณ์ตอนที่เขาเข้าเฝ้ากับเวลานี้มันช่างต่างราวกับขาวและดำ ตอนอยู่บนบัลลังก์โรสมีรังมีของความเป็นผู้นำเจ็ดจรัสออกมาแม้แต่ตัวเขายังรู้สึกเกรงขาม แต่เวลานี้เธอกลับเหมือนหญิงสาวสามัญชนทั่วไปเท่านั้น โรสเห็นโคนี่จ้องหน้าอยู่นานก็ยิ้ม แบบนี้มันคล้ายกับมาออกเดทกับท่านประธานโคนี่เลยนะคะ โคนี่แทบสำลักน้ำชาเมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว แค๊ก ! แค๊ก ! แค๊ก ! องค์หญิงอย่าทรงล้อเล่นแบบนี้เลยพะย่ะคะ หม่อมฉันมิกล้าที่จะคิด โรสอมยิ้มที่เห็นอาการประหม่าของโคนี่ แล้วเธอนิ่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนพูดขึ้นมา ท่านประธานโคนี่ พ่อของท่านเป็นคนอย่างไงเหรอ

       โคนี่มองดูแววตาที่จริงจังของโรสก็วางถ้วยน้ำชาลงบนโต๊ะ ทำไมจู่ ๆ ฝ่าบาททรงถามถึงพ่อของหม่อมฉันพะย่ะคะ โรสตอบเหตุผลกลับทันที แลนก๊อตผู้ได้ชื่อว่าเป็น ราชาไร้บัลลังก์ แห่งโลกการค้า เรื่องนี้เราเองได้ยินมาตั้งแต่สมัยยังเล็ก เรื่องราวของพ่อท่านเหมือนกับพระเอกในเทพนิยายเรื่องหนึ่งก็ว่าได้ ความสามารถ ความเก่งกาจและความน่าเกรงขามทำให้การมีฉายานั้นมันไม่ได้เป็นสิ่งที่เกิดจริงแม้แต่น้อย โคนี่หลับตาคิดคำนึงหลังจากนั้นลืมตาขึ้นมาพูด พ่อเป็นคนที่น่าเกรงขามก็จริงแต่ลึก ๆ แล้วพ่อเป็นคนที่ห่วงใยคนอื่นมาก ท่านมักให้โอกาสคนที่มีความสามารถ ทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมายแม้จะต้องใช้วิธีรุนแรงก็ตาม ทำให้ท่านสร้างมิตรและศัตรูขึ้นมาพร้อม ๆ กัน แม้แต่วาระสุดท้ายของท่านก็ต้องมาจบที่คนไว้ใจที่สุด โคนี่มีสีหน้าที่เศร้าสร้อยเล็กน้อยเมื่อนึกถึงการจากไปของแลนก๊อต

       โรสเข้าใจถึงความรู้สึกของโคนี่ เธอคิดว่าซักว่าหนึ่งเธอต้องสูญเสียคนสำคัญไป ถ้าเช่นนั้นระหว่างท่านกับพี่ชายของท่านแบร์ลุส ใครกันที่ท่านแลนก๊อตให้เป็นผู้สืบทอดฉายาดังกล่าว โคนี่นิ่งเฉยก่อนและอมยิ้ม พ่อของหม่อมฉันไม่ได้มอบหมายให้ใครคนใดคนหนึ่งสืบทอดฉายาหรอกพะย่ะคะ โรสทำหน้าประหลาดใจและยิงคำถามทันที เอ๋ ! ท่านแลนก๊อตไม่ได้ให้พวกท่านสืบทอดฉายา ราชาไร้บัลลังก์ หรอกหรือ ท่านไม่กลัวว่าฉายานี้จะตกเป็นของคนอื่นที่ไม่มีเชื้อสายกันหรือ โคนี่ตอบกลับ เดิมทีแบร์ลุสพี่ชายหม่อมฉันก็ไม่ได้เป็นพี่น้องกันโดยตรงหรอกพะย่ะคะ พี่แบร์ลุสนั้นเป็นพี่ชายต่างมารดาของกระหม่อม คือ ท่านพ่อเป็นคนรักสนุกมากเลยพะย่ะคะ เรื่องผู้หญิงกับความเจ้าชู้ของท่านนั้นถึงได้ว่าเป็นที่เรื่องลือทีเดียวพะย่ะคะ โรสทำหน้าตกใจเมื่อได้ยินเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน เธอคิดว่าซักวันหนึ่งอยากจะฟังเรื่องราวของแลนก๊อตมากกว่านี้ โรสจึงให้โคนี่เล่าเรื่องราวของแลนก๊อตรวมถึงเรื่องของแบร์ลุสให้ฟัง

       กลับเข้าไปที่ปราสาท ไนท์ซึ่งเป็นคนในสังกัดของไรม์เปิดประตูห้องเข้ามาและปิด เรียนท่านดรูดและท่านไรม์ ขณะนี้เราพบเจ้าหญิงโรสแล้วครับ พระองค์ยังทรงอยู่ภายในเมืองครับ ดรูดมีสีหน้าที่โล่งอกทันที จริงหรือเนี่ย ! สรววค์ทรงโปรดที่พระองค์ทรงปลอดภัย ในเมื่อรู้อย่างนี้แล้วข้าค่อยโล่งใจขึ้นมาเปาะหนึ่ง เอาเถอะเมื่อรู้ตำแหน่งของเจ้าหญิงแล้วก็ค่อยอารักขาอยู่ใกล้ ๆ แล้วกัน ว่าแต่ตอนนี้เจ้าหญิงโรสทรงกำลังทำอะไรอยู่ ไนท์ตอบเท่าที่รู้มา ครับ ขณะนี้เจ้าหญิงโรสกำลังอยู่ในคาเฟ่แห่งหนึ่ง รู้สึกว่าพระองค์กำลังทรงอยู่กับท่านประธานโคนี่ด้วยครับ ดรูดนิ่งเงียบแล้วไรม์หันควักกลับมาทันที อยู่ในคาเฟ่ ดรูดพูดขึ้นต่อ กับโคนี่ตามลำพัง แล้วทั้งสองหันมามองหน้ากันก่อนที่ไรม์จะรีบสั่งการไนท์ เตรียมรถม้าไปรับเสด็จเดี๋ยวนี้ !

       ที่คาเฟ่ โรสฟังเรื่องราวของแลนก๊อตและแบร์ลุสทำให้ได้รู้เรื่องที่น่าสนใจในตัวทั้งสองคนอย่างยิ่ง พวกท่านทั้งสองสมแล้วที่มีสายเลือดของท่านแลนก๊อต หากท่านพ่อของท่านบนสวรรค์ได้รู้ว่าลูกชายทั้งสองมีความมั่นคงและเป็นที่นับถือโดยทั่ว ท่านคงสบายมิใช่น้อย ผิดกับภายในพระราชวังยิ่งนัก โคนี่ได้ฟังน้ำเสียงเหมือนกับท้อจากโรส เขารู้ว่าเธอกำลังพูดถึงเรื่องตำแหน่งองค์รัชทายาทที่จะมาสืบทอดบัลลังก์ ทั้งสองนั่งเงียบอยู่พักหนึ่ง โรสได้ยินเสียงรถม้ามาจอดอยู่หน้าคาเฟ่ก็หันไปดูเห็นรถม้าซึ่งเป็นของทางพระราชวังนั้นเอง เธอหันกลับมาพูด ถึงเวลาที่เราต้องกลับเสียแล้วมั้ง รู้สึกผิดเหลือเกินที่ต้องทำให้ท่านดรูดและท่านไรม์เป็นห่วง แล้วไนท์สองคนเข้ามายืนรอโรสหน้าปากทางเข้าคาเฟ่ โรสลุกขึ้นจากเก้าอี้นั้งพร้อมกับโคนี่ เขาโค้งคำนับเพื่อเป็นการแสดงความเคารพ น้อมส่งฝ่าบาทพะย่ะคะ โรสพยักหน้าเล็กน้อยและเดินออกจากที่นั่งไปได้เพียงสองก้าวก็หันกลับมา ท่านประธานโคนี่ สักวันหนึ่งเราคงจะได้พบกลับพี่ชายของท่านหรือเปล่า โคนี่เงยหน้าขึ้นและตอบแบบมั่นใจ พี่ชายของหม่อมฉันเองก็ต้องการพบฝ่าบาทในเร็ววันเช่นกันพะย่ะคะ โรสยิ้มอย่างสดชื่นและเดินหันหลังกลับออกไปจากคาเฟ่โดยมีไนท์สองคนคอยให้การอารักขาจนกระทั่งขึ้นรถม้าและเคลื่อนจากไป

       ตกเย็นของวันเดียวกัน ณ คฤหาสน์ของโคนี่ เขากลับจากที่ทำงานมาอย่างเหน็ดเหนื่อแล้วตกไปที่ห้องนั่งเล่นทันที เมื่อเข้ามาแล้วก็เห็นออคิดกับลินกำลังนั่งคุยกันอยู่ ว่าไงละทั้งสองคนกำลังคุยอะไรกันอยู่เหรอ ฉันเข้ามาขัดจังหวะหรือเปล่า จริงสิลินอาการของคานน่าดีขึ้นมากแล้วหรือยัง ลินกำลังจะเอ่ยปากตอบแต่ออคิดเอามือแตะบนตักเบา ๆ หลังจากนั้นออคิดหันมาพูดกับโคนี่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา รู้สึกว่าเมื่อเช้านี้คุณเข้าที่ทำงานสายใช่หรือเปล่า โคนี่ถึงกับกลืนน้ำลายติดคอทันที เขาลืมนึกไปว่าทุกการเคลื่อนไหวในเมืองนี้ออคิดคอยเฝ้าดูอยู่ ออคิดเห็นโคนี่ถอดสีหน้าก็พูดต่อ เธอเป็นคนสวยดีเหมือนกัน ดูดีมีฐานะราวกับเป็นพวกลูกขุนนางหรือระดับลูกรัฐมนตรี เดี๋ยวนี้มีตำแหน่งแล้วนิจะคบหากับหญิงสามัญคงจะไม่เหมาะสินะ เจอเข้าอีกชุดแบบนี้เล่นเอาโคนี่ไปไม่ถูกเหมือนกัน เขาไม่รู้จะบอกกับออคิดอย่างไงดีกว่าเธอกำลังเข้าใจผิด แต่ปกปิดไปก็ไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาสู้บอกความจริงเลยดีกว่า

       โคนี่เดินไปนั่งที่โซฟาและพูดด้วยสีหน้าจริงจัง เอาละ ฉันยอมรับก็ได้ว่าวันนี้ตอนเช้าออกจะเถรไถลไปที่อื่นเล็กน้อย และอีกอย่างผู้หญิงที่เธอรู้ว่าพูดคุยกับฉันนั้น เออเธอเป็นเจ้าหญิงโรส ผู้สำเร็จราชการน่ะ พระองค์ทรงแอบหนีออกมาจากปราสาทเพราะเรื่องอะไรฉันก็ไม่รู้ แต่ขอยืนยันได้เลยว่าเป็นการสนทนาแค่ช่วงเวลาแปบเดียวเท่านั้น ออคิดกับลินมองหน้าโคนี่อยู่พักหนึ่ง แล้วออคิดก็ถอนหายใจพร้อมลุกหนี ไม่นึกเลยว่านายจะมามุขนี้ ต่อไปคงจะเป็นอัครมเหสีสินะ ลินเองจำเอาไว้ให้ดีนะอย่าได้หลงเชื่อคำพูดผู้ชายง่าย ๆ แล้วต้องพยายามติดต่อออร์รอนอยู่ตลอดเวลาด้วยเพราะยิ่งอยู่ใกล้กับแบร์ลุสแล้วระวังจะติดเชื้อเจ้าชู้มา วันนี้ไม่ต้องนอนในห้องเข้าใจไหม โคนี่ ออคิดเดินหน้าเชิดออกไปอย่างเร็ว ลินรู้สึกสงสารโคนี่แต่เกรงว่าออคิดจะคิดมากเกินไปแล้วเป็นอะไรขึ้นมาจึงรีบเดินตามทิ้งโคนี่อยู่ในห้องคนเดียว โคนี่เจอแบบนี้เข้าถึงกับหน้าจ๋อยและนั่งคอตกทันทีเพราะตัวเขาเองก็จนปัญญาที่จะแก้ตัวเหมือนกัน