หากถามว่าชอบตัวละครไหนมากที่สุดใน Fate Stay Night ก็ต้องชี้มาที่เธอคนนี้แหล่ะ โทซากะ ริน สาวน้อยวัยใส ตาคม ผมยาวดำเงางามเป็นสลวย เธอเป็นสาวที่เต็มเปลี่ยมไปด้วยความมาดมั่น และเป็นตัวละครที่มีสีสันมากที่สุด ก็นะเจ้าหล่อนเล่นมาในชุดแดงแปร๊ดทั้งเรื่องเลยนิ ขนาดชุดนักเรียนของเธอยังสวมเสื้อโค๊ทสีแดงทับเอาไว้เลย เรื่องได้ว่าจะถูกจะแพงก็ "แดง" ไว้ก่อนว่างั้นเถอะ สวยและมาดมั่นขนาดนี้ผลักดันให้รินกลายเป็นดาวประจำโรงเรียนเชียวนะ นอกจากนี้เธอยังเป็นจอมเวทย์อีกต่างหาก และแน่นอนรินก็เป็นหนึ่งในมาสเตอร์ที่เข้าร่วมสงครามชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ด้วยเช่นกัน หือ ? ถ้าให้เทียบกันระหว่างชิโร่กับรินอย่างนั้นเหรอ ? อย่างกระนั้นเลย เปรียบเทียบง่าย ๆ เลยว่าชิโร่ระดับประถมส่วนรินนั้นระดับมหาลัยแถมขั้นต่อโทด้วยซ้ำ เมื่อเป็นถึงระดับดาวโรงเรียนก็ย่อมตัวบันไดเป็นของธรรมดา มีเหล่านักเรียนชายเข้ามาขายขนมจีบเป็นแถวแต่ก็ได้ "แห้ว" กลับไปบริโภคพ่วงด้วย "น้ำใบบัวบก" กันเสียทุกรายไป (ฮา) ทำอย่างไงได้ในเมื่อรินจัดอยู่ในประเภท "สวยเลือกได้" นิ แต่ไม่รู้ว่ามีรุ่นน้องสาว ๆ มาขอสมัครเป็น "น้องสาว" หรือเปล่า อันนี้ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะฮิ ฮิ

รินจึงกลายเป็นสิ่งที่สูงเกินไปสำหรับนักเรียนชายที่ต้องเงยหน้ามองหวังว่าซักวันหนึ่งดาวเทียมจะล่วงตกลงมาสูญพื้นโลกซักครั้งหนึ่ง (ว่าไปนั้นเชียว) ใช่ว่ารินจะเป็นพวก "เบื่อเพศชาย" หรือชอบอนุรักษ์เครื่องดนตรีไทยประเภท "ฉิ่ง" แต่อย่างใดเธอก็มีผู้ชายที่แอบชอบเหมือนกันนะ เพียงแต่ว่า....ผู้ชายคนนั้นกลับชื่อ เอมิยะ ชิโร่สงสัยอยู่เหมือนกันว่าหมอนี้พกของดีอะไรเอาไว้หรือเปล่า ทำให้ผู้หญิงแต่คนละคนที่มาชอบนั้นท่าทางแจ่มไปจนถึงขั้นสวยแทบทุกคนก่อนหน้านั้นรินกับชิโร่แทบไม่ได้พูดคุยกันเลย จะบอกว่าเป็นเส้นขนานก็คงไม่แปลก แต่ทั้งคู่ก็ได้มาเจอกันตอนที่ชิโร่ถูกแลนเชอร์โจมตีใส่จนนอนจมกองเลือด รินมาเห็นเข้าก็เลยช่วยเหลือเอาไว้ และหลังจากที่ชิโร่กลายเป็นหนึ่งในมาสเตอร์แถมยังมีเซเบอร์เป็นเซอร์ว้านท์นั้น รินก็ขอให้เขามาเป็นพาร์ทเนอร์กันเพื่อหาทางกำจัดเบอร์เซอร์เกอร์และอิลิยา รินยังเป็นติวเตอร์สอนวิธีการดึงพลังเวทย์มนต์ออกมาให้กับชิโร่ และแนะนำเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเซอร์ว้านท์และจอกศักดิ์สิทธิขนาดถึงขั้นย้ายมาอยู่ในบ้านหลังเดียวกันเลย ! ชิโร่นายนี้แน่จริง ๆ

รินจัดได้ว่าเป็นจอมเวทย์ที่มีความรอบรู้ด้านเวทมนต์เป็นอย่างดี ส่วนหนึ่งมาเป็นเพราะสายเลือดที่ได้มาจากพ่อของเธอเองพ่อของเธอเป็นจอมเวทย์และเป็นมาสเตอร์ที่เข้าร่วมสงครามชิงจอกศักดิ์สิทธิ แต่เมื่อจากรินไปแล้วพ่อของเธอก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย รินมีน้องสาวอยู่หนึ่งคน แต่น้องสาวของเธอมีคนขอไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม ทำให้รินต้องอยู่ตัวคนเดียวมาแต่บัดนั้น แล้วเธอเริ่มหาสาเหตุการหายไปของพ่อเธอเองจากบันทึกต่าง ๆ ที่เหลืออยู่ในบ้าน พร้อมทั้งฝึกพลังเวทย์มนต์จากหนังสือเวทย์ต่าง ๆ จนกระทั้งเธอได้มาพบกับ โคโตมิเนะ คิเรย์ คนที่เคยเป็นลูกศิษย์ของพ่อเธอมาก่อน และเธอก็รู้เรื่องราวสงครามชิงจอกศักดิ์สิทธิจากคิเรย์นี้เอง อัญมณีเป็นสิ่งงดงามสำหรับผู้หญิง แต่สำหรับรินแล้วอัญมณีเป็นอะไรที่มากกว่าเครื่องประดับทั่วไป รินถนัดการใช้อัญมณีในการโจมตี อานุภาพการทำลายล้างนั้นหากโดนเต็ม ๆ ล่ะก็แม้แต่เซอร์ว้านท์ก็ถึงขั้นกระอักทีเดียว และเธอยังสามารถใช้อัญมณีในการฟื้นพลังหรือรักษาบาดแผลได้อีกด้วย ว่ากันว่าอัญมณีแต่ละชนิดมีพลังบางอย่างแฝงเอาไว้แตกต่างกันไปตามแต่คุณสมบัติของอัญมณีแต่ละชนิด รินสามารถดึงเอาพลังแฝงดังกล่าวออกมาใช้ได้อย่างอิสระ ด้งนั้น เธอจึงเก็บรวบรวมอัญมณีเอาไว้เหมือนกับหยอดเงินในกระปุก

หลังจากที่คิเรย์สอนเวทย์มนต์ให้กับรินจนหมดใส้หมดพุงแล้ว เขาก็ได้มอบผอบให้แล้วกำชับว่าอย่าได้เปิดกลางทางเป็นอันขาด (จะตลกอะไรนักหนาเนี่ย !) โอเค จริงจังแล้วนะ เมื่อฝึกฝนจนเจนจัดในเรื่องเวทย์มนต์ แล้วคิเรย์ได้มอบมีดสั้น Azoth ให้กับรินเสมือนกับเป็นใบประกาศกิติคุณหรือประกาศนีย์บัตรอะไรประมาณนี้แหละ คำว่า Azoth มีความหมายเกี่ยวข้องกับวิชาเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งหมายถึงแร่อันเป็นแร่ตั้งต้นของโลหะทุกชนิด บ้างก็หมายถึงธาตุปรอท มีดสั้น Azoth มีคุณสมบัติพิเศษ คือ สามารถสะสมพลังเวทย์เอาไว้ใช้ในการโจมตี แม้จะไม่สร้างความวินาศสันตะโรอย่างดาบ Excalibur ของเซเบอร์ แต่อานุภาพของมีดสั้น Azoth ก็เป็นอะไรที่มองข้ามไม่ได้ รินเก็บรักษามีดส้นดังกล่าวไว้เป็นอย่างดีและไม่เคยนำออกมาใช้เลย ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์คับขันเพียงใดก็ตาม ภายหลังเธอได้มอบมันให้กับชิโร่เพื่อไปสู้กับคิเรย์ในช่วงบทสรุปของเรื่องทั้งหมด

Servant และ ความสัมพันธ์

ขนาดชิโร่ยังมีเซอร์ว้านท์ดี ๆ อย่างเซเบอร์เป็นพาร์เนอร์ได้ ทำไมรินถึงจะมีบ้างไม่ได้ แน่นอนว่าระดับสาวมั่นและภาคภูมิใจในพลังเวทย์มนต์ของตัวเองอย่างริน เมื่อเข้าร่วมสงครามชิงจอกศักดิสิทธิรินย่อมต้องการเซอร์ว้านท์ที่ดูดีมีชาติตระกูล มีตำนานที่เลืองลือและเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเพียงแค่เอ่ยชื่อเท่านั้น ทำสำคัญต้องเก่งและมีความสามารถในการเอาตัวรอดพร้อมทั้งปกป้องมาสเตอร์ด้วยชีวิต ประเภทเซอร์ว้านท์ธรรมดาท่าทางดาด ๆ ฝีมือก็งั้น ๆ แถมยังทำอะไรไม่เป็นโล้เป็นพายน่ะ กรุณาอย่าเผลอเข้ามาเสนอหน้าเชียว ไม่อย่างนั้ยงานนี้มีเคลืองแล้วใครล่ะที่เป็นเซอร์ว้านท์ในดวงใจของริน ? หากเอาคุณสมบัติในขั้นต้นมาเปิดหาดูแล้ว ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหากไม่ใช่ เซเบอร์ รินพยายามรวบรวมสมาธิและร่ายเวทมนต์เพื่ออัญเชิญเซเบอร์ออกมา แต่ ผ่าง ! คนอยากให้มาดันไม่มาแต่คนที่ไม่อยากให้มาดันมาซะงั้นเซอร์ว้านท์ที่โผล่มาไม่ใช่เซเบอร์แต่หากเป็น "อาเชอร์" เซอร์ว้านท์หนุ่มมาดเซอผมสีขาว งานนี้ทำเอารินงงเป็นไก่ตาแตกและผิดหวังไปตาม ๆ กัน และยิ่งมาจิ๊ดอย่างหนักก็ตอนที่มารู้ว่าชิโร่ดันได้เซเบอร์ไปซะงั้น นี้แหละน้าที่เค้าว่าแข่งเรือแข่งพายน่ะแข่งได้ แต่แข่งวาสนานี้คงจะยาก

ในเมื่อพลาดจากเซเบอร์ไปแต่กลับได้อาเชอร์มาแทน จะไล่กลับไปเสียก็อย่างไงอยู่ ไม่รู้จะมีบริษัทรับเคลมเซอร์ว้าทน์หรือเปล่า รินจึงปล่อยเลยตามเลยจับคู่กับอาเชอร์เสียเลย หากจะบอกว่ารินถูกโฉลกกับสีแดงก็คงไม่แปลก รอบตัวเธอล้วนมีแต่สีแดง ขนาดอาเชอร์ยังแดงมีเกือบทั้งชุดเลย จะเรียกว่าดวงสมพงษ์กันหรือเปล่า ?บอกว่าเป็นดวงสมพงษ์กันจริง ๆ และเรื่องนี้ยังเกี่ยวข้องกับตัวตนที่แท้จริงของอาเชอร์อีกด้วย ซึ่งจะกล่าวถึงในตอนแนะนำอาเชอร์ก็แล้วกันนะ ความสัมพันธ์ระหว่างรินกับอาเชอร์แตกต่างจากคู่ระหว่างชิโร่กับเซเบอร์เหมือนหนังคนละม้วนทีเดียว ลักษณะความสัมพันธ์ของรินกับอาเชอร์เป็นในแบบพึ่งพาอาศัยกัน ต่างฝ่ายต่างเป็นงาน ทั้งสองรู้ถึงหน้าที่ของแต่ละคนและไว้ใจในความสามารถของแต่ละฝ่ายเรียกได้ว่าไม่ต้องมีการปรับความเข้าใจกันหรือค่อยจ้ำจี้จ้ำไชเหมือนกับคู่ของชิโร่กับเซเบอร์ ด้วยเหตุผลนี้เองทำให้อาเชอร์ภักดีและเคารพในการตัดสินใจของรินทุกครั้ง แม้บางคำสั่งที่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดก็ตาม อย่างเช่นตอนที่รินขอให้อาเชอร์คอยคุ้มกันชิโร่ หรือขอให้เขาไปช่วยชิโร่ตอนที่ถูกอิลิยาลักพาตัวไปถึงอาเชอร์ไม่ค่อยชอบขี้หน้าชิโร่เท่าไรนัก แต่ก็ต้องทำตามเพราะ "คุณรินขอร้อง"

ในเมื่อต่างฝ่ายต่างยืนอยู่ในตำแหน่งที่ควรอยู่ จึงไม่แปลกอะไรที่ความสัมพันธ์ระหว่างรินกับอาเชอร์จะไม่หวานเท่าของชิโร่กับเซเบอร์ ในเนื้อเรื่องแทบไม่มีฉากหวือหวาระหว่างรินกับอาเชอร์เลย ยกเว้นตอนแรก ๆ ที่ทั้งสองกระโดดลอยลงมาจากตึกนั้นแหละหากวัดระดับความหวานแล้วล่ะก็ยังห่างจากคู่ของชิโร่กับเซเบอร์อยู่หลายช่วงตัวทีเดียว (ตกลงจะเซอร์ว้านท์มาเป็นแฟนหรือช่วยต่อสู้กันแน่เนี่ย ?) ถึงแม้อาเชอร์ไม่ใช่เซอร์ว้านท์ที่รินวาดหวังเอาไว้ก็จริง แต่เขาก็เป็นคนที่พึ่งพาได้เสมอไม่ว่าในสถานการณ์ที่คับขันเพียงใดก็ตาม อาเชอร์ยินดีพร้อมสละชีวิตเพื่อปกป้องรินโดยไม่ลังเล อย่างตอนที่รินขอให้อาเชอร์ช่วยต้านเบอร์เซอร์เกอร์เอาไว้ และเธอจะอาศัยจังหวะนี้พาชิโร่กับเซเบอร์หนีไปจากปราสาทของอิลิยา อาเชอร์เนี่ยนะจะปะทะกับเบอร์เซอร์เกอร์ ? ขนาดเซเบอร์ยังคงโดนเล่นงานจนเลือดอาบมาแล้ว แบบนี้อาเชอร์จะรับมือไหวเหรอ ? อาเชอร์เลือกที่จะพารินหนีออกมาคนเดียวก็ได้โดยปล่อยชิโร่กับเซเบอร์ไปตามยถากรรม แต่รินต้องไม่ยอมให้เขาทำเช่นนั้นแน่นอน และเมื่อเป็นคำสั่งบนความขอร้องจากริน อาเชอร์จึงเผชิญหน้ากับเบอร์เซอร์เกอร์ และผลออกมาก็คือ ริน ชิโร่และเซเบอร์สามารถหนีออกมาจากปราสาท แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้รินต้องเสียอาเชอร์ไป ซึ่งสร้างความปวดร้าวในจิตใจให้กับรินอย่างมากเลยทีเดียว

คำจำกัดความของตัวละคร

"สวย ! เชิด ! เริ่ด ! หยิ่ง !" คงมีแต่สี่คำนี้เท่านั้นแหละที่บ่งบอกถึงตัวตนของรินได้เป็นอย่างดี โดยความเห็นส่วนตัวแล้วหากไม่นับสีเสื้อที่เธอใส่แล้วล่ะก็ รินถือว่าเป็นตัวละครที่มีสีสันและมีเสน่ห์ดึงดูดผู้คนรอบข้างมากกว่าเซเบอร์เสียอีก สิ่งหนึ่งที่ดูจะเป็นข้อเสืยของรินก็คือ เธอค่อยข้างจู่จี้จุกจิกและขี้บ่นเป็นอย่างมาก แถมหากวีนแตกขึ้นมาแล้วล่ะก็ออกห่างจากตัวเธอให้ไกลที่สุดเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง และคนที่ตกเป็นเหยื่อของความขี้บ่นของเธอไม่ใช่ใครที่ไหน หากเป็นชิโร่พระเอกของเรานี้เองแต่การขี้บ่นของรินเนี่ยมีบางอย่างแอบแฝงด้วยน้าขอบอก แม้รินมักมองว่าชิโร่ทำอะไรขวางหูขวางตาและเข้าไปบ่นกรองหูเกือบทุกตอนที่คุยกัน แต่ที่ทำไปก็เพราะความเป็นห่วง แม้จะบอกว่าทำไปเพราะไม่ต้องการให้พาร์เนอร์อย่างชิโร่เป็นตัวถ่วงของเธอ แหม แล้วทำไมไม่ไล่ชิโร่ไปพ้น ๆ เสียละจ๊ะ แต่กลับเข้าไปอยู่ในบ้านเดียวกันซะงั้น แบบนี้มันเข้าข่าย "รักนะแต่ไม่แสดงออก" นิ ฮิ ฮิ น่าเสียดายอยู่อย่างหนึ่งที่ไม่มีฉากบอกรักกันระหว่างชิโร่กับริน อยากให้ Type-Moon ได้ดูภาพยนต์เรื่อง "เพื่อนสนิท" จังเลย ไม่แน่ว่าเราอาจเห็นฉากสารภาพรักอันแสนคลาสิกแบบไข่ย้อยก็ได้นะว่าไหม ?