บทนำ : เรื่องราวของเขาและเธอ
ณ. เมือง Payon มีการสร้างเมืองขึ้นมาใหม่และได้มีพื้นที่กว้างขวางมากขึ้นจากเมื่อก่อน แต่การบูรณะเมืองขึ้นมาใหม่นี้เองทำให้มีการอพยพเข้ามาของชาวเมืองใหม่ และได้เบียดเสียดชาวเมืองเก่าออกไป ส่งผลให้รอบ ๆ เมือง Payon นั้นมีแหล่งชุมชนสลัมเกิดขึ้น ชุมชนสลัมแห่งนี้คือผู้ที่มีฐานะยากจนใจเมือง Payon แต่ก่อนเป็นเพียงชุมชนสลัมเล็ก ๆ เท่านั้น แต่มาถึงทุกวันนี้ก็ได้กลายเป็นเหมือนกับหมู่บ้านแห่งหนึ่งไปเลยก็ว่าได้
ยามเย็นของทุกวันเด็ก ๆ ที่หมู่บ้านสลัมแห่งนี้จะออกมาวิ่งเล่นกันที่ลานหน้าหมู่บ้าน แล้วสักพักหนึ่งมีเสียงลากรถเข็นกำลังมาทางพวกเขา เด็กผู้หญิงคนหนึ่งหันมาดูและเห็นพ่อค้าหนุ่มคนหนึ่ง ผมสั้นสีดำเดินยิ้มมาแต่ไกล
เย้ ! พวกเราพี่โรมิโอกลับมาแล้วเห็นไหม ทุกคน ! เด็กหญิงหันไปบอกกับพวกของเธอและชี้นิ้วไปที่โรมิโอ เด็ก ๆ หันมาดูโรมิโอเป็นสายตาเดียวกันและรับวิ่งกรูเข้าไปหาเขาทันที
ว่าไงทุกคน เป็นเด็กดีกันหรือเปล่าวันนี้ พี่ขายของได้เยอะเลย ซื้อของกินและขนมมาฝากพวกเธอเยอะแยะเลย เอ้า ๆ ตรงนั้นอย่าแย่งกันสิ ให้เด็กผู้หญิงได้เลือกก่อนนะเข้าใจไหม โรมิโอจัดแถวพวกเด็ก ๆ แล้วปล่อยให้พวกเขาเลือกขนมและอาหารกันในรถเข็นของเขา
โรมิโอเห็นสภาพความวุ่นวายของเด็ก ๆ แล้วก็อมยิ้มในความไร้เดียงสาของพวกเขา หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในกระท่อมหลังหนึ่งมีผู้เฒ่ากับแม่เฒ่าคู่หนึ่ง ผู้เฒ่ากำลังดูแลแม่เฒ่าที่นอนอยู่ด้วยอาการป่วย
นี้ครับคุณตา ยานี้จะช่วยให้คุณยายอาการดีขึ้นมาได้ ผู้เฒ่ารับห่อยามาจากโรมิโอและเปิดออกดู
มันเป็นยาที่แพงเอาการเลยนะ ชีวิตของพวกเราทั้งสองก็อยู่ไม่ค่อยได้นานแล้ว ยังจะต้องมาสร้างความลำบากให้กับเจ้าอีก ข้ารู้นะว่าเจ้าน่ะไม่มีเงินเก็บเลยเพราะต้องเอาเงินไปซื้ออาหารให้กับพวกเด็ก ๆ และยารักษาโรคให้กับพวกเราแบบนี้
จะให้ผมบอกกี่รอบละครับว่าไม่ต้องเป็นห่วงผมเรื่องนั้นหรอกครับ ผมมันเป็นลูกกำพร้าที่เติบโตมาถึงทุกวันนี้ได้ถ้าไม่ใช่เพราะพวกท่านทั้งสองแล้วก็ไม่รู้จะเป็นเช่นไร ถือเสียว่าเป็นการตอบแทนพระคุณที่พวกท่านมีต่อผมเสียแล้วกันนะครับ อีกอย่างถ้าหากพวกท่านเป็นอะไรไปแล้ว พวกเด็ก ๆ พวกนี้ก็คงไม่มีใครดูแล เพราะพวกพ่อแม่ของพวกเขาต้องออกไปหาของป่าเพื่อไปขายในเมือง แล้วบางคนต้องเสียพ่อแม่ไปเพราะถูกมอนสเตอร์ทำร้ายระหว่างที่หาของป่า โรมิโอหันออกไปดูรอยยิ้มของพวกเด็ก ๆ ที่ยังยืนล้อมรถเข็นของเขาอยู่
ผู้เฒ่าเองก็ไม่อยากให้โรมิโอต้องลำบากมาไปกว่านี้เพราะเมื่อไม่มีเงินเก็บแล้ว โรมิโอก็ต้องออกไปเก็บของจากพวกมอนสเตอร์เพื่อขายเป็นเงินและนำเงินมาเป็นทุนในการซื้อของไปขายอีกทอดหนึ่ง โรมิโอบางวันก็แทบไม่ได้นอนเลยเพื่อหาเงินไปซื้ออาหารและยามาประทังชีวิตของผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้ แม่เฒ่าค่อย ๆ ยกมือวางบนหัวเข่าของผู้เฒ่าพร้อมกับพยักหน้าอย่างช้า ๆ
ถ้าอย่างนั้นขอบคุณเรื่องยามากเลยนะ เจ้าเองวันนี้ก็ทำงานมาหนักแล้วเหน็ดเหนื่อยก็ไม่น้อย ไปพักผ่อนเอาแรงจะดีกว่านะโรมิโอ ผู้เฒ่ายอมรับยาจากโรมิโอแต่โดยดีแล้ว
โรมิโอหันมายิ้มพร้อมกับพยักหน้า พวกท่านเองรักษาสุขภาพด้วยนะครับช่วงนี้อากาศแปรปรวนบ่อย เอาไว้ว่าง ๆ ผมจะมาซ่อมกระท่อมนี้ให้แล้วกันนะครับ
หลังจากนั้นโรมิโอเดินออกมาจากกระท่อมและเดินไปหาพวกเด็ก ๆ เมื่อพวกเขาเก็บอาหารและขนมเข้าไปในกระท่อมของแต่ละคนแล้วก็กลับเข้ามาล้อมตัวโรมิโอ
พี่โรมิโอก๊าบ ! เล่าเรื่องอะไรให้พวกเราฟังหน่อยสิก๊าบ ! เด็กชายเข้าไปกอดแขนของโรมิโอเอาไว้
อืมแล้วจะเอาเรื่องอะไรดีละ จริงสิเอาเรื่องเจ้าหน้าที่รอสรี่คนเก่งไหม โรมิโอเสนอแนะให้พวกเด็ก ๆ แต่ทุกคนกลับทำหน้ายี้และส่ายหัวกันทุกคน
ไม่เอา ! ไม่เอา ! อะ พี่โรมิโอ ! เรื่องนี้เล่าแล้วหนูเก็บเอาไปฝันเลยนะคะ คนที่ชื่อเชอรี่ หนูกลัวจนไม่กล้าลุกขึ้นมาฉี่ตอนกลางคืนจนต้องทำให้ฉี่รดที่นอนเลยนะคะ เด็กหญิงอายเล็กน้อย
โรมิโอเกาศรีษะแล้วคิด อย่างนั้นเหรอถ้าอย่างนั้นเอาเรื่องอลิชกับเรดิกไหม
ทุกคนก็ยังส่ายหัวเหมือนเดิม มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งพูด เรื่องนี้พี่ก็เล่าแล้วนี้ครับ อีกอย่างไนท์สาวอกอึ๋มที่เก็บน้ำหอมอะไรนั้น ผมแค่คิดก็ขนลุกแล้วละครับขออย่าได้เจอกับเธอเลยครับ
โรมิโอก็ต้องครุ่นคิดหาเรื่องต่อไปอีกแล้วก็ปิ้งขึ้นมาได้พร้อมกับดีดนิ้วด้วยความมั่นใจว่าพวกเด็ก ๆ ต้องฟังเรื่องนี้อย่างแน่นอน จริงสิ เอาเรื่องซอร์นผจญภัยไหม
ยี้ ! ไม่เอาคะ/ครับ ! เด็ก ๆ ตอบกลับแบบไม่คิดทันที โรมิโอเองก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังงงและกลับต้นชนปลายไม่ถูกเหมือนกัน จนกระทั้งเด็กหญิงคนหนึ่งเข้ามาจับแขนของโรมิโอ
พี่โรมิโอคะช่วยเล่าเรื่องของ ราชาไร้บัลลังก์ ให้ฟังได้ไหมคะ เรื่องนี้ทำให้เด็กทุกคนต่างหันมาที่โรมิโอทันที
จริงหรือก๊าบพี่โรมิโอที่ว่าคนที่เป็น ราชาไร้บัลลังก์ มีอำนาจอยู่เหนือกว่าราชาที่ปกครองอาณาจักรนี้เสียอีกก๊าบ เพียงเท่านี้โรมิโอรีบเอามือจุ๊ปากเอาไว้ทันทีเพราะการเอ่ยเรื่องที่เกี่ยวกับราชาออกมาแบบนี้มันไม่ค่อยเป็นเรื่องดีเท่าไรนัก โรมิโอเห็นเด็ก ๆ มีความอยากรู้อยากเห็นเรื่องนี้กันทุกคนก็เลยถอนหายใจและนั่งขัดสมาธิลงไปบนพื้น พวกเด็ก ๆ ก็รีบนั่งเช่นเดียวกันและทุกคนมีสีหน้าอยากจะฟังเรื่องนี้อย่างมาก
อืมจะเริ่มจากตรงไหนดี ราชาไร้บัลลังก์ นั้นความจริงแล้วเป็นเพียงแค่ฉายาที่คนทั่วไปเรียกคนที่มีอำนาจในการกุมเศรษฐกิจของอาณาจักรเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว จะพูดได้ว่าเป็นฉายาที่พ่อค้าแม่ค้าหรือคนทำกิจกรรมเกี่ยวกับการค้า แต่สำหรับพวกพี่ที่เรียกกันว่าโลกแห่งการค้านั้น สำหรับในโลกแห่งการค้านั้น ราชาไร้บัลลังก์ ไม่ได้เป็นแค่ฉายาเท่านั้นแต่เป็นตำแหน่งที่พ่อค้าแม่ค้า แบล็คสมิธและอัลซิมิชทุกคนต้องการที่จะไปถึงจุดนั้นให้ได้ การที่ได้ตำแหน่งนี้มาได้ถือว่าเป็นการันตีได้ว่าสามารถควบคุมอาณาจักรแห่งนี้ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังก็ว่าได้ การที่จะไปถึงจุดสูงสุดนั้นได้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่ายเสมอไปเคยมีคนที่อยากจะไปถึงจุดนั้นและจะต้องผิดหวังอยู่ไม่หน่อยเช่นกัน มันราวกับเป็นคำสาปว่าผู้ที่ผิดหวังจากการไขว้คว้าตำแหน่งส่วนใหญ่แล้วจะพบกับจุดจบที่น่าเศร้าและสะเทือนใจทุกคน ในประวัติศาสตร์นั้นมีคนที่ได้รับตำแหน่งนี้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น อะจริงสิรู้สึกว่าปัจจุบันจะมีอีกคนหนึ่งที่ได้รับตำแหน่งนี้เหมือนกันแต่น่าเสียดายที่คนนั้นได้ออกจากโลกแห่งการค้าไปเสียแล้ว ทำให้ตำแหน่งนี้ยังว่างอยู่และเป็นที่หมายปองของพวกที่อยู่ในโลกแห่งการค้าเป็นยิ่งนัก โรมิโอกำหมัดขึ้นมาข้างหน้าและยกขึ้นมาให้พวกเด็ก ๆ ดู เขาในเวลนี้ดูสง่ามากในสายตาของพวกเด็ก ๆ
ถ้าอย่างนั้นหนูโตขึ้นมาจะเป็น ราชินีไร้บัลลังก์ ได้ไหมคะพี่โรมิโอ เด็กหญิงพูดขึ้นมาด้วยความไร้เดียงสาทำให้พวกเด็ก ๆ ต่างเงียบและคำพูดนี้ทำให้โรมิโอถึงกับอึ้งไปพักหนึ่งเพราะหากมองจากประสบการณ์ของเขาแล้วมันเป็นเรื่องที่ว่าเป็นไปไม่ได้เลยทีเดียว สภาพการค้าในปัจจุบันนี้ต่างจากในยุคของแบร์ลุสมาก เพราะการเปิดตลาดเสรีตามนโยบายของโคนี่ทำให้เกิดการแข่งขันกันสูงมากและระบบสมาคมที่มีอำนาจหนึ่งสมาคมต่อหนึ่งเมืองนั้นก็เริ่มหมดไปอีกด้วย แม้แต่ออคิดและซินเนียก็ต่างไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้เลย สำหรับเขาแล้วผู้หญิงที่สามารถไปถึงตำแหน่งนั้นได้ต้องมีความสามารถสูงกว่าแบร์ลุสและโคนี่เสียอีก
โรมิโอหันมามองเด็กผู้หญิงพร้อมกับลูบศรีษะเธอด้วยความเอ็นดู ได้สิจ๊ะ เอาไว้เธอโตขึ้นมาอีกหน่อยแล้วกันหากคนเรามีความฝันและความพยายามสักวันหนึ่งสิ่งที่เราฝันเอาไว้ก็จะเป็นจริงขึ้นมา นั้นคือสิ่งที่พี่มาโดยตลอด
พี่โรมิโอก็เป็น ราชาไร้บัลลังก์ ได้ใช่ไหมก๊าบ เพราะพี่ใจดีกับพวกเราเหลือเกินอีกอย่างพี่ขายของเก่งด้วย จนมีเงินซื้อของมาให้พวกเรามากมาย จริงไหมพวกเรา พี่ต้องเป็น ราชาไร้บัลลังก์ ได้ใช่ไหมก๊าบ เด็กทุกคนหันมามองโรมิโอด้วยแววตาใสซื่อและมั่นใจในตัวเขาอย่างมาก
โรมิโอเองอยากจะไปถึงจุดนั้นเช่นกันเพราะต้องการจะสร้างอนาคตที่ดีให้กับพวกเขาเหล่านี้แม้หนทางที่เขาต้องเผชิญมันจะลำบากมากเพียงใดก็ตาม แน่นอน พี่จะต้องเป็น ราชาไร้บัลลังก์ ให้ได้
และเวลาก็ได้ผ่านล่วงเลยไปเป็นเวลา 1 เดือน ริมชายแถบเมือง Comodo เวลานี้เกิดลมพัดกระโชกอย่างรุนแรงและมีสายฝนตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย คลื่นในทะเลก็ซัดเข้ามากระทบฝั่งอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางสายลมและสายฝนนั้นเอง คานน่าเธอมีแววตาล่องลอยและมานั่งคุกเข่าอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านของแบร์ลุส ภายในบ้าน แบร์ลุสยืนล้วงกระเป๋ามองดูคานน่าจากหน้าต่าง สักพักหนึ่งอามาแร็นซึ่งตอนนี้เธอตั้งท้องได้ 7 เดือนแล้ว เธอมายืนข้างแบร์ลุส
ให้เธอเข้ามาเถอะนะแบร์ลุส ถ้าปล่อยเอาไว้แบบนี้เธออาจจะเป็นอะไรไปก็ได้และถึงเวลานั้นจริงจะอธิบายกับออร์รอนและลินว่าอย่างไง
ไม่ต้องห่วงหรอกนะอามาแร็น เธอเองก็กำลังตั้งท้องอยู่ควรที่จะพักผ่อนให้มาก ๆ ดีกว่านะ เข้านอนก่อนก็ได้นะ
แต่หากปล่อยเอาไว้แบบนี้ร่างกายของคานน่าจะทนต่อไปอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ฉันจะออกไปรับตัวเธอเข้ามาเดี๋ยวนี้เอง อามาแร็นกำลังจะเดินไปหาร่ม
ไม่ต้องออกไปนะอามาแร็น นั้นก็เพื่อตัวคานน่าเอง แบร์ลุสตอบแบบน้ำเสียงเรียบ ๆ
อามาแร็นหันมาพูดทันที เธอต้องการอะไรกันแน่แบร์ลุส ! ไหนบอกว่าแก้แค้นให้กับพ่อของเธอแล้วและลืมเรื่องในอดีตทั้งหมด ! มาถึงตอนนี้เธอยังจะเอาอะไรกับคานน่าอีกเหรอ ! นี้หรือความรู้สึกของคนที่กำลังจะเป็นพ่อคนหา ! แบร์ลุส ! ตอบฉันมาทีสิ !
แบร์ลุสยังคงมองดูคานน่าและนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะพูดออกมา สิ่งที่คานน่าต้องการในเวลานี้ไม่ใช่ที่หลบฝน ไม่ใช่เสื้อผ้าที่อบอุ่นหรือแม้กระทั้งไฟที่ให้ความอบอุ่นกับเธอ สิ่งที่เธอต้องการในเวลานี้คือความรู้ทั้งหมดที่ฉันมีเธอต้องการที่ให้ฉันถ่ายทอดให้ ส่วนจะเอาไปทำอะไรนั้นฉันเองก็ไม่แน่ใจแต่ฉันสัมผัสได้ว่าต้องเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่แน่นอน และหนทางที่เธอจะเดินต่อจากนี้ไปก็เกรียวกราดพอ ๆ กับพายุและเหล่าคลื่นที่พัดกระหน่ำอยู่ในเวลานี้ มันรุนแรงกว่าในยุคสมัยของพวกเราไม่รู้กี่เท่าตัว หากคานน่าพลาดพลั้งล้มสะดุดลงเมื่อไรแล้วละก็จะไม่มีวันที่จะได้กลับมายืนเป็นครั้งที่สองแน่นอน ดังนั้น อย่าหาว่าฉันใจยักษ์ใจมารเลยนะหากเธอเลิกล้มความคิดตอนนี้ยังจะดีกว่าที่จะปล่อยให้เธอทุกข์ทรมานในอนาคต
อามาแร็นเองก็คิดเช่นเดียวกับแบร์ลุสแต่ด้วยความที่กำลังจะเป็นแม่คนทำให้เธอเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนอย่างมาก แบร์ลุสเองก็ยังคงเฝ้าดูคานน่าต่อไป คานน่านั้นได้นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ 1 เดือนมันเป็นช่วงเวลาที่เธอวุ่นวายแต่ก็มีความสุข เสียงหัวเราะ เสียงน้ำตา ความรัก ความขมขื่น ควาทุกข์ยาก ความจริงและความแค้น
ณ. เมือง Payon มีการสร้างเมืองขึ้นมาใหม่และได้มีพื้นที่กว้างขวางมากขึ้นจากเมื่อก่อน แต่การบูรณะเมืองขึ้นมาใหม่นี้เองทำให้มีการอพยพเข้ามาของชาวเมืองใหม่ และได้เบียดเสียดชาวเมืองเก่าออกไป ส่งผลให้รอบ ๆ เมือง Payon นั้นมีแหล่งชุมชนสลัมเกิดขึ้น ชุมชนสลัมแห่งนี้คือผู้ที่มีฐานะยากจนใจเมือง Payon แต่ก่อนเป็นเพียงชุมชนสลัมเล็ก ๆ เท่านั้น แต่มาถึงทุกวันนี้ก็ได้กลายเป็นเหมือนกับหมู่บ้านแห่งหนึ่งไปเลยก็ว่าได้
ยามเย็นของทุกวันเด็ก ๆ ที่หมู่บ้านสลัมแห่งนี้จะออกมาวิ่งเล่นกันที่ลานหน้าหมู่บ้าน แล้วสักพักหนึ่งมีเสียงลากรถเข็นกำลังมาทางพวกเขา เด็กผู้หญิงคนหนึ่งหันมาดูและเห็นพ่อค้าหนุ่มคนหนึ่ง ผมสั้นสีดำเดินยิ้มมาแต่ไกล
เย้ ! พวกเราพี่โรมิโอกลับมาแล้วเห็นไหม ทุกคน ! เด็กหญิงหันไปบอกกับพวกของเธอและชี้นิ้วไปที่โรมิโอ เด็ก ๆ หันมาดูโรมิโอเป็นสายตาเดียวกันและรับวิ่งกรูเข้าไปหาเขาทันที
ว่าไงทุกคน เป็นเด็กดีกันหรือเปล่าวันนี้ พี่ขายของได้เยอะเลย ซื้อของกินและขนมมาฝากพวกเธอเยอะแยะเลย เอ้า ๆ ตรงนั้นอย่าแย่งกันสิ ให้เด็กผู้หญิงได้เลือกก่อนนะเข้าใจไหม โรมิโอจัดแถวพวกเด็ก ๆ แล้วปล่อยให้พวกเขาเลือกขนมและอาหารกันในรถเข็นของเขา
โรมิโอเห็นสภาพความวุ่นวายของเด็ก ๆ แล้วก็อมยิ้มในความไร้เดียงสาของพวกเขา หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปในกระท่อมหลังหนึ่งมีผู้เฒ่ากับแม่เฒ่าคู่หนึ่ง ผู้เฒ่ากำลังดูแลแม่เฒ่าที่นอนอยู่ด้วยอาการป่วย
นี้ครับคุณตา ยานี้จะช่วยให้คุณยายอาการดีขึ้นมาได้ ผู้เฒ่ารับห่อยามาจากโรมิโอและเปิดออกดู
มันเป็นยาที่แพงเอาการเลยนะ ชีวิตของพวกเราทั้งสองก็อยู่ไม่ค่อยได้นานแล้ว ยังจะต้องมาสร้างความลำบากให้กับเจ้าอีก ข้ารู้นะว่าเจ้าน่ะไม่มีเงินเก็บเลยเพราะต้องเอาเงินไปซื้ออาหารให้กับพวกเด็ก ๆ และยารักษาโรคให้กับพวกเราแบบนี้
จะให้ผมบอกกี่รอบละครับว่าไม่ต้องเป็นห่วงผมเรื่องนั้นหรอกครับ ผมมันเป็นลูกกำพร้าที่เติบโตมาถึงทุกวันนี้ได้ถ้าไม่ใช่เพราะพวกท่านทั้งสองแล้วก็ไม่รู้จะเป็นเช่นไร ถือเสียว่าเป็นการตอบแทนพระคุณที่พวกท่านมีต่อผมเสียแล้วกันนะครับ อีกอย่างถ้าหากพวกท่านเป็นอะไรไปแล้ว พวกเด็ก ๆ พวกนี้ก็คงไม่มีใครดูแล เพราะพวกพ่อแม่ของพวกเขาต้องออกไปหาของป่าเพื่อไปขายในเมือง แล้วบางคนต้องเสียพ่อแม่ไปเพราะถูกมอนสเตอร์ทำร้ายระหว่างที่หาของป่า โรมิโอหันออกไปดูรอยยิ้มของพวกเด็ก ๆ ที่ยังยืนล้อมรถเข็นของเขาอยู่
ผู้เฒ่าเองก็ไม่อยากให้โรมิโอต้องลำบากมาไปกว่านี้เพราะเมื่อไม่มีเงินเก็บแล้ว โรมิโอก็ต้องออกไปเก็บของจากพวกมอนสเตอร์เพื่อขายเป็นเงินและนำเงินมาเป็นทุนในการซื้อของไปขายอีกทอดหนึ่ง โรมิโอบางวันก็แทบไม่ได้นอนเลยเพื่อหาเงินไปซื้ออาหารและยามาประทังชีวิตของผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้ แม่เฒ่าค่อย ๆ ยกมือวางบนหัวเข่าของผู้เฒ่าพร้อมกับพยักหน้าอย่างช้า ๆ
ถ้าอย่างนั้นขอบคุณเรื่องยามากเลยนะ เจ้าเองวันนี้ก็ทำงานมาหนักแล้วเหน็ดเหนื่อยก็ไม่น้อย ไปพักผ่อนเอาแรงจะดีกว่านะโรมิโอ ผู้เฒ่ายอมรับยาจากโรมิโอแต่โดยดีแล้ว
โรมิโอหันมายิ้มพร้อมกับพยักหน้า พวกท่านเองรักษาสุขภาพด้วยนะครับช่วงนี้อากาศแปรปรวนบ่อย เอาไว้ว่าง ๆ ผมจะมาซ่อมกระท่อมนี้ให้แล้วกันนะครับ
หลังจากนั้นโรมิโอเดินออกมาจากกระท่อมและเดินไปหาพวกเด็ก ๆ เมื่อพวกเขาเก็บอาหารและขนมเข้าไปในกระท่อมของแต่ละคนแล้วก็กลับเข้ามาล้อมตัวโรมิโอ
พี่โรมิโอก๊าบ ! เล่าเรื่องอะไรให้พวกเราฟังหน่อยสิก๊าบ ! เด็กชายเข้าไปกอดแขนของโรมิโอเอาไว้
อืมแล้วจะเอาเรื่องอะไรดีละ จริงสิเอาเรื่องเจ้าหน้าที่รอสรี่คนเก่งไหม โรมิโอเสนอแนะให้พวกเด็ก ๆ แต่ทุกคนกลับทำหน้ายี้และส่ายหัวกันทุกคน
ไม่เอา ! ไม่เอา ! อะ พี่โรมิโอ ! เรื่องนี้เล่าแล้วหนูเก็บเอาไปฝันเลยนะคะ คนที่ชื่อเชอรี่ หนูกลัวจนไม่กล้าลุกขึ้นมาฉี่ตอนกลางคืนจนต้องทำให้ฉี่รดที่นอนเลยนะคะ เด็กหญิงอายเล็กน้อย
โรมิโอเกาศรีษะแล้วคิด อย่างนั้นเหรอถ้าอย่างนั้นเอาเรื่องอลิชกับเรดิกไหม
ทุกคนก็ยังส่ายหัวเหมือนเดิม มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งพูด เรื่องนี้พี่ก็เล่าแล้วนี้ครับ อีกอย่างไนท์สาวอกอึ๋มที่เก็บน้ำหอมอะไรนั้น ผมแค่คิดก็ขนลุกแล้วละครับขออย่าได้เจอกับเธอเลยครับ
โรมิโอก็ต้องครุ่นคิดหาเรื่องต่อไปอีกแล้วก็ปิ้งขึ้นมาได้พร้อมกับดีดนิ้วด้วยความมั่นใจว่าพวกเด็ก ๆ ต้องฟังเรื่องนี้อย่างแน่นอน จริงสิ เอาเรื่องซอร์นผจญภัยไหม
ยี้ ! ไม่เอาคะ/ครับ ! เด็ก ๆ ตอบกลับแบบไม่คิดทันที โรมิโอเองก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังงงและกลับต้นชนปลายไม่ถูกเหมือนกัน จนกระทั้งเด็กหญิงคนหนึ่งเข้ามาจับแขนของโรมิโอ
พี่โรมิโอคะช่วยเล่าเรื่องของ ราชาไร้บัลลังก์ ให้ฟังได้ไหมคะ เรื่องนี้ทำให้เด็กทุกคนต่างหันมาที่โรมิโอทันที
จริงหรือก๊าบพี่โรมิโอที่ว่าคนที่เป็น ราชาไร้บัลลังก์ มีอำนาจอยู่เหนือกว่าราชาที่ปกครองอาณาจักรนี้เสียอีกก๊าบ เพียงเท่านี้โรมิโอรีบเอามือจุ๊ปากเอาไว้ทันทีเพราะการเอ่ยเรื่องที่เกี่ยวกับราชาออกมาแบบนี้มันไม่ค่อยเป็นเรื่องดีเท่าไรนัก โรมิโอเห็นเด็ก ๆ มีความอยากรู้อยากเห็นเรื่องนี้กันทุกคนก็เลยถอนหายใจและนั่งขัดสมาธิลงไปบนพื้น พวกเด็ก ๆ ก็รีบนั่งเช่นเดียวกันและทุกคนมีสีหน้าอยากจะฟังเรื่องนี้อย่างมาก
อืมจะเริ่มจากตรงไหนดี ราชาไร้บัลลังก์ นั้นความจริงแล้วเป็นเพียงแค่ฉายาที่คนทั่วไปเรียกคนที่มีอำนาจในการกุมเศรษฐกิจของอาณาจักรเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว จะพูดได้ว่าเป็นฉายาที่พ่อค้าแม่ค้าหรือคนทำกิจกรรมเกี่ยวกับการค้า แต่สำหรับพวกพี่ที่เรียกกันว่าโลกแห่งการค้านั้น สำหรับในโลกแห่งการค้านั้น ราชาไร้บัลลังก์ ไม่ได้เป็นแค่ฉายาเท่านั้นแต่เป็นตำแหน่งที่พ่อค้าแม่ค้า แบล็คสมิธและอัลซิมิชทุกคนต้องการที่จะไปถึงจุดนั้นให้ได้ การที่ได้ตำแหน่งนี้มาได้ถือว่าเป็นการันตีได้ว่าสามารถควบคุมอาณาจักรแห่งนี้ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังก็ว่าได้ การที่จะไปถึงจุดสูงสุดนั้นได้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่ายเสมอไปเคยมีคนที่อยากจะไปถึงจุดนั้นและจะต้องผิดหวังอยู่ไม่หน่อยเช่นกัน มันราวกับเป็นคำสาปว่าผู้ที่ผิดหวังจากการไขว้คว้าตำแหน่งส่วนใหญ่แล้วจะพบกับจุดจบที่น่าเศร้าและสะเทือนใจทุกคน ในประวัติศาสตร์นั้นมีคนที่ได้รับตำแหน่งนี้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น อะจริงสิรู้สึกว่าปัจจุบันจะมีอีกคนหนึ่งที่ได้รับตำแหน่งนี้เหมือนกันแต่น่าเสียดายที่คนนั้นได้ออกจากโลกแห่งการค้าไปเสียแล้ว ทำให้ตำแหน่งนี้ยังว่างอยู่และเป็นที่หมายปองของพวกที่อยู่ในโลกแห่งการค้าเป็นยิ่งนัก โรมิโอกำหมัดขึ้นมาข้างหน้าและยกขึ้นมาให้พวกเด็ก ๆ ดู เขาในเวลนี้ดูสง่ามากในสายตาของพวกเด็ก ๆ
ถ้าอย่างนั้นหนูโตขึ้นมาจะเป็น ราชินีไร้บัลลังก์ ได้ไหมคะพี่โรมิโอ เด็กหญิงพูดขึ้นมาด้วยความไร้เดียงสาทำให้พวกเด็ก ๆ ต่างเงียบและคำพูดนี้ทำให้โรมิโอถึงกับอึ้งไปพักหนึ่งเพราะหากมองจากประสบการณ์ของเขาแล้วมันเป็นเรื่องที่ว่าเป็นไปไม่ได้เลยทีเดียว สภาพการค้าในปัจจุบันนี้ต่างจากในยุคของแบร์ลุสมาก เพราะการเปิดตลาดเสรีตามนโยบายของโคนี่ทำให้เกิดการแข่งขันกันสูงมากและระบบสมาคมที่มีอำนาจหนึ่งสมาคมต่อหนึ่งเมืองนั้นก็เริ่มหมดไปอีกด้วย แม้แต่ออคิดและซินเนียก็ต่างไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้เลย สำหรับเขาแล้วผู้หญิงที่สามารถไปถึงตำแหน่งนั้นได้ต้องมีความสามารถสูงกว่าแบร์ลุสและโคนี่เสียอีก
โรมิโอหันมามองเด็กผู้หญิงพร้อมกับลูบศรีษะเธอด้วยความเอ็นดู ได้สิจ๊ะ เอาไว้เธอโตขึ้นมาอีกหน่อยแล้วกันหากคนเรามีความฝันและความพยายามสักวันหนึ่งสิ่งที่เราฝันเอาไว้ก็จะเป็นจริงขึ้นมา นั้นคือสิ่งที่พี่มาโดยตลอด
พี่โรมิโอก็เป็น ราชาไร้บัลลังก์ ได้ใช่ไหมก๊าบ เพราะพี่ใจดีกับพวกเราเหลือเกินอีกอย่างพี่ขายของเก่งด้วย จนมีเงินซื้อของมาให้พวกเรามากมาย จริงไหมพวกเรา พี่ต้องเป็น ราชาไร้บัลลังก์ ได้ใช่ไหมก๊าบ เด็กทุกคนหันมามองโรมิโอด้วยแววตาใสซื่อและมั่นใจในตัวเขาอย่างมาก
โรมิโอเองอยากจะไปถึงจุดนั้นเช่นกันเพราะต้องการจะสร้างอนาคตที่ดีให้กับพวกเขาเหล่านี้แม้หนทางที่เขาต้องเผชิญมันจะลำบากมากเพียงใดก็ตาม แน่นอน พี่จะต้องเป็น ราชาไร้บัลลังก์ ให้ได้
และเวลาก็ได้ผ่านล่วงเลยไปเป็นเวลา 1 เดือน ริมชายแถบเมือง Comodo เวลานี้เกิดลมพัดกระโชกอย่างรุนแรงและมีสายฝนตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย คลื่นในทะเลก็ซัดเข้ามากระทบฝั่งอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางสายลมและสายฝนนั้นเอง คานน่าเธอมีแววตาล่องลอยและมานั่งคุกเข่าอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งบ้านหลังนี้เป็นบ้านของแบร์ลุส ภายในบ้าน แบร์ลุสยืนล้วงกระเป๋ามองดูคานน่าจากหน้าต่าง สักพักหนึ่งอามาแร็นซึ่งตอนนี้เธอตั้งท้องได้ 7 เดือนแล้ว เธอมายืนข้างแบร์ลุส
ให้เธอเข้ามาเถอะนะแบร์ลุส ถ้าปล่อยเอาไว้แบบนี้เธออาจจะเป็นอะไรไปก็ได้และถึงเวลานั้นจริงจะอธิบายกับออร์รอนและลินว่าอย่างไง
ไม่ต้องห่วงหรอกนะอามาแร็น เธอเองก็กำลังตั้งท้องอยู่ควรที่จะพักผ่อนให้มาก ๆ ดีกว่านะ เข้านอนก่อนก็ได้นะ
แต่หากปล่อยเอาไว้แบบนี้ร่างกายของคานน่าจะทนต่อไปอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ ฉันจะออกไปรับตัวเธอเข้ามาเดี๋ยวนี้เอง อามาแร็นกำลังจะเดินไปหาร่ม
ไม่ต้องออกไปนะอามาแร็น นั้นก็เพื่อตัวคานน่าเอง แบร์ลุสตอบแบบน้ำเสียงเรียบ ๆ
อามาแร็นหันมาพูดทันที เธอต้องการอะไรกันแน่แบร์ลุส ! ไหนบอกว่าแก้แค้นให้กับพ่อของเธอแล้วและลืมเรื่องในอดีตทั้งหมด ! มาถึงตอนนี้เธอยังจะเอาอะไรกับคานน่าอีกเหรอ ! นี้หรือความรู้สึกของคนที่กำลังจะเป็นพ่อคนหา ! แบร์ลุส ! ตอบฉันมาทีสิ !
แบร์ลุสยังคงมองดูคานน่าและนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะพูดออกมา สิ่งที่คานน่าต้องการในเวลานี้ไม่ใช่ที่หลบฝน ไม่ใช่เสื้อผ้าที่อบอุ่นหรือแม้กระทั้งไฟที่ให้ความอบอุ่นกับเธอ สิ่งที่เธอต้องการในเวลานี้คือความรู้ทั้งหมดที่ฉันมีเธอต้องการที่ให้ฉันถ่ายทอดให้ ส่วนจะเอาไปทำอะไรนั้นฉันเองก็ไม่แน่ใจแต่ฉันสัมผัสได้ว่าต้องเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่แน่นอน และหนทางที่เธอจะเดินต่อจากนี้ไปก็เกรียวกราดพอ ๆ กับพายุและเหล่าคลื่นที่พัดกระหน่ำอยู่ในเวลานี้ มันรุนแรงกว่าในยุคสมัยของพวกเราไม่รู้กี่เท่าตัว หากคานน่าพลาดพลั้งล้มสะดุดลงเมื่อไรแล้วละก็จะไม่มีวันที่จะได้กลับมายืนเป็นครั้งที่สองแน่นอน ดังนั้น อย่าหาว่าฉันใจยักษ์ใจมารเลยนะหากเธอเลิกล้มความคิดตอนนี้ยังจะดีกว่าที่จะปล่อยให้เธอทุกข์ทรมานในอนาคต
อามาแร็นเองก็คิดเช่นเดียวกับแบร์ลุสแต่ด้วยความที่กำลังจะเป็นแม่คนทำให้เธอเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนอย่างมาก แบร์ลุสเองก็ยังคงเฝ้าดูคานน่าต่อไป คานน่านั้นได้นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ 1 เดือนมันเป็นช่วงเวลาที่เธอวุ่นวายแต่ก็มีความสุข เสียงหัวเราะ เสียงน้ำตา ความรัก ความขมขื่น ควาทุกข์ยาก ความจริงและความแค้น
